Infomania 2015

Algemeen

INFOMANIAInnoveren is een must like

Op donderdag 3 december 2015 opende de Prodent Fabriek in Amersfoort haar deuren voor Infomania 2015. Een inspirerend evenement voor de informatieprofessional van nu. Zes thought leaders presenteerden nieuwe technologieën op het gebied van Gezondheid, Logistiek, Duurzaamheid, Cultuur, Onderwijs en Veiligheid.

Koplopers en pioniers lieten zien hoe ze deze ‘disruptive technologies’ nu al in de praktijk brengen. Termen die ik vaak hoorde: exponentiële organisaties, bureaucratie, durf, open data, overheid, politiek en onomkeerbaar.

Martijn Aslander trapte af met een boeiende presentatie over de noodzaak om te innoveren. Denk anders! Dat kan op een aanstekelijke manier. kijk bijvoorbeeld eens naar de Likejar

http://www.likejar.nl/

 


Martijn is bekend van vele lezingen en diverse boeken over slimmer werken. Zie bijvoorbeeld:

Iemand anders om in de gaten te houden: Barry Schwartz.

Ook interessant is het Rathenau instituut. Dat houd zicht bezig met onderzoek en dialoog  in wetenschap, technologie en innovatie.

Let op de groeiende betekenis van netwerken, zegt Martijn. De Wet van Metcalf geeft treffend aan dat organisaties en netwerken exponentieel groeien. Exponentieel lijkt een van dé termen van 2015 en 2016 te worden. Zie de populariteit van Exponential organizations.

Kijk daarnaast naar the Abundant community. Dat bevat bevat aanbevelingen over hoe we een rijker, meer zinvol levencreëren en kunnen breken met onze afhankelijkheid van de consumenteneconomie.

Ict doet iets met vraag-aanbod functies – de basis voor vele organisaties. ICT verandert de vrager, de consument, in opdrachtgever. De verandering is onomkeerbaar!

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Leonardo onderwijs. Waar gaat het om?

HoogbegaafdheidOnderwijs
Leren kan op verschillende manieren
Bindaas Madhavi / iWoman / CC BY-NC-ND

Leonardo onderwijs. Waar gaat het om?

Toen ik twee jaar geleden klaar was met mijn research betreffende het Leonardo onderwijs en dit in boekvorm gepresenteerd zou worden, kon ik geen betere titel bedenken als: Hoogbegaafde kinderen. Leonardo-onderwijs. Recht van het kind – Uitdaging voor ons. Ik wilde duidelijk maken dat hoogbegaafde kinderen niet voldoende tot hun recht komen in ons reguliere onderwijs. Ik wilde duidelijk maken dat ze recht op iets anders hebben en dat het voor ons volwassenen een uitdaging is om daar dan ook aan tegemoet te komen.

In de loop der tijd ben ik met diverse anderen erachter gekomen dat het Leonardo onderwijs het enige concept is dat adequaat aan hoogbegaafde kinderen tegemoet komt. Allerlei andere vormen, zoals compacten, verrijken, verbreden en versnellen van leerstof, komen te weinig tegemoet aan waar hoogbegaafde kinderen recht op hebben. Men is niet een paar uurtjes per dag hoogbegaafd!

Het heeft best een tijd geduurd voordat hoogbegaafden ontdekt werden. Het heeft een hele tijd geduurd voordat we pas echt gingen beseffen dat hoogbegaafden een aantal heel specifieke kenmerken hebben. In nagenoeg alle huidige publicaties over hoogbegaafdheid worden die kenmerken genoemd. Te weinig wordt echter nog aandacht besteed aan de andere manieren van denken van hoogbegaafden. Iedereen die hierin geïnteresseerd is zou eens moeten onderzoeken wat we in dit verband verstaan onder deep-level -; top-down -, lateral -, visual -; caring – thinking and learning. Het hoogbegaafde kind verschilt alleen al op dit gebied essentieel van anderen.

Lange tijd hebben we, zeker ook in het onderwijs, geen rekening gehouden met deze andere capaciteiten van deze kinderen. In mijn dit jaar te verschijnen boek over Verborgen Hoogbegaafdheid heb ik twintig levensverhalen van mensen opgenomen die aantonen hoe schrijnend het voor ze was dat hun hoogbegaafdheid niet gekend en erkend werd. Gelukkig gaat het hier om mensen die later in hun leven nog goed terecht gekomen zijn, maar dat kan zeker niet gezegd worden over velen van hun leeftijdgenoten.

En toen ik deze mensen vroeg wat er nu zou moeten veranderen om hoogbegaafdheid in de toekomst niet verborgen te laten zijn, kreeg ik antwoorden als: de hoogbegaafdheid moet gekend en erkend worden; er moet onderwijs zijn speciaal toegespitst op deze mensen (passend onderwijs voor deze groep); nodig is een ander meetinstrument om hoogbegaafdheid vast te stellen (het gaat immers niet alleen om een beperkt opgevat IQ); er moet veel meer aandacht en respect komen voor de eigenheid van het kind; meer aandacht voor het creatieve denkproces van de hoogbegaafden; betere scholing voor leerkrachten om met hoogbegaafden te kunnen omgaan.

Ik was blij dat deze mensen uit de praktijk zoveel waardevols naar voren brachten. Het zijn stuk voor stuk onderwerpen waar hoogbegaafde kinderen recht op hebben en een uitdaging voor ons zijn om daar gestalte aan te geven.

En wat was het prima dat toen het Leonardo onderwijs, als een antwoord op de uitdaging voor ons (met name van ouders), van de grond kwam. Het was en is immers een concept waaraan geen enkel ander concept, in ons op dit gebied falend onderwijssysteem, van hoogbegaafdenonderwijs kan tippen.

En wat voortreffelijk dat het nu ook weer ouders zelf zijn die dit concept verdedigen en niet ten onder willen gaan door allerlei marginale zaken. Deze ouders zien het als een uitdaging in het belang van de kinderen dit concept te verdedigen. Zij stellen publicaties die dit concept verduidelijken meer op prijs dan allerlei beweringen waar andere ouders en leerkrachten in het belang van hun kinderen beslist niet mee geholpen zijn. Natuurlijk zijn er missers aan te wijzen bij de ontwikkeling van een nog tamelijk jong concept. Wie de geschiedenis van de onderwijsvernieuwing bekijkt, komt er achter dat iedere verandering nooit feilloos verliep. Maar het zijn deze ouders die het als een uitdaging zien daar over heen te kijken en te focussen op datgene waar het echt om gaat.

Het Leonardoconcept is een vorm van hoogbegaafdenonderwijs dat aan kwalitatieve criteria voldoet: kleine klassen; de top-down benadering; aandacht voor ook het visuele denken en de grens van een minimaal IQ van 130 en vele andere kenmerkende capaciteiten.

Zo kon en kan men kinderen bij elkaar zetten die in veel opzichten elkaars gelijken zijn.

Uniek is dat Leonardogroepen verbonden blijven aan een reguliere basisschool. Voor hun kenmerkende capaciteiten zijn deze kinderen bij elkaar gegroepeerd, waardoor ze dan ook het beste tot hun recht kunnen komen, maar ze doen tegelijkertijd ook veel activiteiten met de gehele school mee.

In mijn toekomstige publicatie: Onderwijs aan hoogbegaafden (met name Leonardo onderwijs) als spil voor onderwijsvernieuwing, probeer ik aan te tonen dat een school er enorm mee gebaat kan zijn als daaraan Leonardogroepen verbonden zijn. Ik krijg al reacties van schoolteams binnen die beweren dat de toevoeging van dit hoogbegaafdenonderwijs een enorme boost voor de gehele school betekent. In de gehele school worden bijvoorbeeld andere materialen ingevoerd; leerkrachten spreken onderling veel meer over de kinderen dan over methoden en zelfs de didactische aanpak in de gehele school verandert gaandeweg. Onderwijsvernieuwing van binnenuit, vanuit het team zelf. Beter kan gewoon niet.

Een groot bijkomend voordeel van dit alles is dat het hoogbegaafdenonderwijs niet als iets elitairs wordt opgevat: het is immers iets dat de gehele school van dienst kan zijn.

En laten we vooral ook dit niet vergeten. Het passend onderwijs komt er aan. De leerkracht moet zijn of haar aandacht nog meer gaan richten op juist die leerlingen die niet zo goed mee kunnen. Hoogbegaafde kinderen moeten niet als een soort bijzondere wezens op een voetstuk geplaatst worden, maar net als kinderen die niet zo goed meekunnen, extra aandacht krijgen en er moet ook voor hen passend onderwijs zijn. Het kan alleen maar betekenen nog minder aandacht voor de hoogbegaafde kinderen in de groep (die redden zich toch wel!). Bovendien kunnen iets meer gespecialiseerde leerkrachten juist voor de hoogbegaafdengroepen ingezet worden en daarmee kan er sprake zijn van minder belasting van de andere leerkrachten.

Laten we ouders die nu zo’n pleidooi houden voor het Leonardo onderwijs ten volle ondersteunen. Dat is de uitdaging voor ons allen. Laten we aan onze kinderen denken. Kinderen hebben geen baat bij allerlei ruzies. Laat onze opstelling zo zijn dat ook het Rijk tot een landelijke erkenning van dit soort onderwijs kan en wil komen met een wettelijke borging en financiering. Laat het Leonardo onderwijs kunnen uitgroeien voor alle leerlingen die dit echt nodig hebben en laten we er voor zorgen dat er geen extra kosten voor de ouders aan verbonden blijven. Het kan: laten we het kind centraal zetten. Gelukkig breidt het Leonardo onderwijs zich weer uit; het komende schooljaar starten er weer diverse nieuwe groepen. Maar we zijn er nog niet. Willen we tegemoet komen aan de rechten van hoogbegaafde kinderen dan zou, indien mogelijk, aan iedere basisschool een of meer Leonardogroepen verbonden moeten zijn! Dat is onze uitdaging. In het belang van het hoogbegaafde kind. Hun recht en een uitdaging voor ons.

Ben Daeter

 

 

[bol_product_links block_id=”bol_534517699dd69_selected-products” products=”1001004011502061″ name=”leonardo” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Leonardo als concept is springlevend

Algemeen
Leonardo
mharrsch / iW / CC BY-NC-SA

Reactie van ouders op “Het geld voor de slimme kinderen is verdwenen”, NRC 5 april 2014

Dat twee journalisten in de NRC van afgelopen zaterdag in een groot artikel een reeks verdachtmakingen en glibberende uitspraken heeft kunnen publiceren over de Leonardo-stichting, heeft ons, ouders van hoogbegaafde kinderen en andere betrokken geschokt. Dat willen wij laten weten, al zitten onze kinderen inmiddels niet meer op Leonardo-onderwijs. Betrokkenheid laat zich niet dichtsnoeren. Zeker niet omdat wij zo goed de andere kant van het verhaal kennen.

Woorden kunnen maaien. Bewust. En dat hebben de journalisten gedaan. Door bepaalde passages aan te dikken, citaten te filteren en te onthouden van duiding. En door een woordkeus te gebruiken van een voor het NRC ongekende laag allooi. De vraag is welk en wiens belang dat kortwieken dient.

Wij hebben drie concrete bezwaren tegen het artikel. Ten eerste kan de toonzetting en het moment van publicatie van het artikel niet anders dan bedoeld zijn om de betrokken directeur persoonlijk te beschadigen. Ten tweede staat de omvang van het feit zelf in geen verhouding tot de ruimte die het tendentieuze artikel in de krant heeft gekregen. Bovenal: het artikel draagt op geen enkele wijze bij aan begrip van niet-ingewijden voor hoogbegaafdenonderwijs. Wat is het Leonardo-onderwijs, waarom is de strijd om de merknaam zo heftig? Lezers komen niet achter dat verhaal.

Missers in het onderwijsveld moeten niet onvermeld blijven. Het is echter opvallend dat subjectieve oordelen van een aantal betrokkenen zo zijn aangedikt nog vóór de curator zijn meer objectieve eindverslag heeft kunnen publiceren. Dat de journalisten niet op dat eindverslag hebben willen wachten, moet als enige doel hebben gehad om de directeur in een negatief beeld te framen.
Dan de aard en omvang van de situatie zelf. Die wordt gekarikaturiseerd. Vrijwel iedere directeur van elke organisatie of bestuur heeft een lease-auto, omdat het uiteindelijk beter en goedkoper blijkt dan alternatieven. Apple-computers zijn door het intuïtieve gebruik en beheer het beste aan te haken bij de manier van denken en werken van hoogbegaafden. Niet scholen betalen aan Leonardo, maar schoolbesturen. Er wordt gesproken over een ‘commercieel avontuur’ van de directeur, terwijl zij gewoon de ruimte heeft gebruikt die de oprichter van de stichting anders haar had aangeboden. Tot slot: waarom stellen de journalisten geen vraagtekens bij een gepensioneerde onderwijzer die opeens twee ton salaris claimt? Tegenover elk van de punten zijn voors en tegens in te brengen. Geen enkel schoolbestuur was verplicht het Leonardo-concept te omarmen. Dat een aantal besturen dat wel heeft gedaan om vervolgens in de startfase een aantal missers te veroordelen, is niet het Leonardo-concept te verwijten. Een zogeheten faillissement van 1,5 ton is nauwelijks een faillissement te noemen. Al met al staat het scheef getrokken relaas in geen verhouding tot de twee pagina’s die het NRC ook had kunnen wijden aan de mogelijkheden om werkelijk vernieuwend onderwijs te organiseren.

In het kielzog van geruchten en het bijkans misselijkmakende kortwieken door de journalisten ligt het gegeven dat zich reeds vele aasgieren boven het merk Leonardo hebben gemeld. Want dat is het werkelijke verhaal: de belangenstrijd van allen die zich geklonken wil zien aan een klinkend keurmerk voor hoogbegaafdheid. Dat is nu Leonardo. Omdat het op dit moment in Nederland de enige vorm van onderwijs voor hoogbegaafden is met kwaliteitscriteria. Voorbeelden van die criteria zijn de grootte van de klassen, het ‘top-down’ in plaats van fragmentarisch leren, de aandacht voor visueel denken, de IQ-ondergrens van 130 etc. Daar heeft Natasja Vranken samen met anderen dag in dag uit voor geknokt, omdat hoogbegaafde kinderen daar beter van werden. De unieke combinatie van die criteria onderscheidt een Leonardo-school van andere scholen en organisaties die enkel in naam belijden dat zij hoogbegaafdenonderwijs kunnen bieden. Om vervolgens rond te cirkelen boven de kwaliteitsinzet van Leonardo-onderwijs. Wij wijzen op het feit dat de meeste schoolbesturen en scholen pas met een eigen vorm van hoogbegaafdenonderwijs kwamen na het Leonardo-concept was gelanceerd. Het werkelijke verhaal is dat vernieuwers in het onderwijs op allerlei manieren door allerlei mensen en instanties te vroeg gekort worden. Kinderen hebben geen baat bij de schaduwen van de onderwijsgieren die op de missers van gedurfde vernieuwers azen.

Wat wij willen, beste NRC, is dat u als kwaliteitskrant uitstijgt boven dat strijdtoneel. Wij willen vooral dat hoogbegaafde kinderen kunnen uitstijgen. Omdat zij het niet redden zonder ruimer zicht. Wij willen dat het Rijk zorgt voor landelijke erkenning, met wettelijke borging, met schoolbesturen die de moed hebben om werkelijk te luisteren naar de wensen van ouders en hun eigen lumpsum aanspreken om passend onderwijs te bieden. Wij willen dat ouders samen met docenten en het kind het heft in handen kunnen nemen. Dat is volgens ons echte onderwijsgroei.
Hoogbegaafdenonderwijs vraagt om kwaliteit, om wetgeving en om geld. En de steun van ouders, bestuurders en anderen zoals Natasja Vranken die pal naast kinderen staan en hen laten stijgen waar mogelijk.

Op persoonlijke titel:
Sofie van Manen, Hans van Manen, Alian de Jong, Ruud Niewold

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Linkedin

NetwerkenSocial mediaWerk

Linkedin blijft een topper in het matchen van profielen. Waar media als Hyves en Facebook inmiddels over de top heen zijn, blijkt Linkedin zichzelf keer op keer te te herontdekken. Om vervolgens opnieuw ontdekt te worden door volgers. Die vervolgens gestimuleerd worden om hun profielen te vernieuwen.

Het best bewaarde geheim van Linkedin: Signal. Daar vind je een mooie uitleg over in het bijgaand artikel

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Interessante discussies op Linkedin

Algemeen

1279618_52418125Op Linkedin vind je soms interessante discussies. Een overzicht:

In Ambtenaar 2.0, start Floor Martens een discussie over sociale cohesie bij het nieuwe werken,   nav een blog over het nieuwe samenwerken http://tinyurl.com/bsdwpkq

Bij de groep  Buurtalliantie zag ik een aardige link naar http://www.gidsnetwerk.nl/.  Klinkt sympathiek, maar het netwerk zelf is niet bijzonder informatief. Meer actuele informatie over wijkgericht werken biedt Movisie. Movisie is een landelijk kennisinstituut en adviesbureau voor toepasbare kennis, adviezen en oplossingen bij de aanpak van sociale vraagstukken op het terrein van welzijn, participatie, sociale zorg en sociale veiligheid. Haar ambitie is het realiseren van een krachtige samenleving waarin burgers zoveel mogelijk zelfredzaam kunnen zijn.

Ook interessant lijkt de publicatie Praktijkwijzer leefbaarheid van Talis, in dezelfde groep Buurtalliantie.

 

 

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Bart Knols: Dood muggen, maak een eind aan malaria

Algemeen

We kunnen de instincten van een mug tegen haar gebruiken. Op TEDxMaastricht laat spreker Bart Knols de inventieve oplossingen zien die zijn team ontwikkelt om malaria te bestrijden – waaronder Limburgse kaas en een dodelijke pil. (Opgenomen op TEDxMaastricht.)

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page

Sociale innovatie

Slimmer werkenSocial mediasociale innovatie

734943_83077449Sociale innovatie is een vernieuwing van de wijze waarop het werk in ondernemingen is georganiseerd, en wel op een zodanige wijze dat zowel arbeidsproductiviteit als kwaliteit van de arbeid daarmee gebaat zijn. De term sociale innovatie is geïntroduceerd om onderscheid te maken met het traditionele begrip innovatie, waarmee meestal technologische innovatie wordt bedoeld.

Hoewel de term sociale innovatie enigszins is ingeburgerd, worden ook vaak de termen “innovatief organiseren”, organisatorische innovatie en slimmer werken gebruikt.

Bron: Wikipedia

 

Delen, mailen of printenShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestBuffer this pageEmail this to someonePrint this page